Fantastik bir sinemanın seti üzere: Yelken Kayalıkları

Omanın içinden çıktığım anda kocaman bir kıyıda buldum kendimi. Koca koca beyaz kayalar ve taşlarla dolu çok farklı bir plajdaydım. Hatta taşlar …

03.10.2021
16
Fantastik bir sinemanın seti üzere: Yelken Kayalıkları
REKLAM ALANI

Omanın içinden çıktığım anda kocaman bir kıyıda buldum kendimi. Koca koca beyaz kayalar ve taşlarla dolu çok farklı bir plajdaydım. Hatta taşlar o kadar büyük ki birisi üst üste dizerek koltuk yapmış üzere geldi birinci bakışta. O koltuğa oturup görüntünün tadını çıkarmayı hak etmiştim. Bilhassa kıyıya iniş patikası ayağımda terlikler olduğu için zorluydu. Görüntüyü izlerken plajın en sağ tarafında denizden yükselen iki yelkeni görebiliyordum. “İşte aradığım kayalık bu” dedim kendi kendime.

ARA REKLAM ALANI

En yeterli yol arkadaşım ‘tripodum Şehnaz’ ve ben kayalıklara yanlışsız yürümeye başladık. Kıyıda benden diğer kimse yoktu. “Bu koskoca koy bana ilişkin bugün” dedim kendi kendime ve bu duruma sevindim. Yelken Kayalıkları’na birkaç kayayı hoplaya zıplaya aştıktan sonra ulaştım.

Fotoğraflar kifayetsiz

Fantastik bir sinemanın sahnesinde üzereydim. Güya birazdan yelkenleri görünen geminin gövdesi de suyun üstüne çıkacak üzereydi. Başımı kaldırıp gördüğüm şey fotoğraflardakinden çok daha hoş… Bazen, hatta birden fazla vakit gözümün gördüğü hoşlukları hiçbir kameranın yansıtamadığını fark ediyorum. Burası da o denli bir yer. Fotoğraftakilerle kıyaslanamayacak kadar hoş.

Turkuvaz renkli bir deniz, ortasında bembeyaz ve tıpkı bir yelkene benzeyen kayalıklar, gerisinde lacivertleşerek ufka uzanan deniz, masmavi bir gökyüzü ve dağlar…Bir ressam çizmek istese bu kadar hoş ve etkileyici manzarayı hayal edip tuvalde bir ortaya getirebilir mi emin değilim. Yelken Kayalıkları’nı kimsesiz yakalamayı dönemin bitmesine ve herkesin meskenine dönmesine borçluydum. Yoksa bu kadar boş bulmam mümkün olmazdı bence. Piyangodan para çıkmış kadar keyifli eden bir şey. Üstelik yazdan kalma sıcak ve pırıl pırıl bir gün. Tripodum Şehnaz’ı bir kayalığın üstüne koyup geçtim karşısına ve başladım fotoğraf çekmeye. O vakit farkettim ki kayalar çok kaygan. Az badireli bir düşme bile yaşadım. Buraya uğrayacakların bilhassa bu mevzuda dikkatli olmasında yarar var. Daha sonra öğrendiğime nazaran Yelken Kayalıkları gelin-damat fotoğrafları için ve doğal hoşlukların peşinde olan fotoğrafçıların uğrak noktasıymış. Bence ziyadesiyle hak ediyor. Sanırım yüzlerce görüntü ve fotoğraf çekmişimdir. O denli sevdim. O denli hayran kaldım.

Konut sahibi üzereydim

Fotoğraf çekiminin akabinde keyif kısmı başladı alışılmış. Tam kayalıkların olduğu yer sığ ve kayalar da kaygan olduğu için o noktada denize girmek mantıklı değil. Çabucak sağdaki kayaları aşınca yüzülebilecek bir yer karşınıza çıkacak. Orası da kayalık ancak derin bir su var. Ortada koyun ve kayalıkların konukları oldu. Geldiler ve gittiler. Bense mesken sahibi misali sabit kaldım gün uzunluğu. Ancak yola çıkma, konuta hakikat yol alma vaktim da yavaş yavaş geliyordu. Kalkıp gitmeye yeltendim. Fakat yapamadım. Tekrar kendi kendime “Bahar gir şu denize” dedim. Koca kaygan kayalara karşın kendimi sulara attım.

Denize girmesi pek kolay olmasa da ödül harikaydı. Girmeyi başaran hayatında gördüğü en hoş ve pak denizde yüzecek. Dalış yapma isteği uyandırdı bende. O kadar büyük balık sürüleri gördüm ki inanamadım gözlerime. Sonra “E yüzdüm, o vakit güneşleneyim” dedim. Güneşlendikten sonra da “Burada günü batırmadan mı gideceksin” diye düşündüm. Artık düşünüyorum da bunlar daima bir kendini kandırma, daima bir mazeretmiş… Oradan ayrılmak istememişim. Mantığım gitmemi kalbim kalmamı söylemiş. “Bir daha ne vakit gelirsin” diyerek gerisin geri dönüp Yelken Kayalıkları’nın karşısına serildim. Hatta bir orta uyudum. Gözümü gençlerin sesiyle açtım. “İyi bari akşam tek kalmayacağım” derken onlar da gitti.

Uygun ki günbatımına kalmışım. Sanırım hayatımda gördüğüm nadir hoşluktaki günbatımlarından biriydi. Gün de batınca ortalık daha bir ıssızlaştı. Açıkçası ürperdim. Alacakaranlıkta otomobilin bulunduğu yere çıkmam gerekiyordu. Gündüz kıyıya indiğim patikadan dönerken korkmadım dersem palavra olur. Ağaçların koluma değen yaprakları bile tüylerimi diken diken etmeye yetti. Hani 10 dakikada inmiştim ya sanırım o yokuşu ayaklarım yere değmeden, can havliyle 5 dakikada çıkıverdim. Asfalt yola çıktığımda, canım otomobilimi görünce ne sevindim, ne sevindim. Yanımda ya da koyda öteki birileri olsa burada bir gece kamp yapardım…

Yanınıza su ve yiyecek alın

Mahallî halk dışında çok bilindik bir yer olmasa da navigasyon yardımıyla kolay kolay gidebilirsiniz. “Geldiniz” dediği yere, yol üstüne aracınızı bırakın. Navigasyon kullanmayanlar Yeni Foça’dan çıkıp Eski Foça istikametine yanlışsız kıyı yolundan ilerleyin. 4.3 kilometre sonra gideceğiniz yerin önünde olacaksınız. Rastgele bir tabelası yok. Giderken denize hakikat bakın ve fotoğraflardaki kayalıkları görmeye çalışın. Kayaları bulunca ağaçların ortasında bir patika yol aramanız gerekecek. O patikayı da bulduktan sonra bir zafer çığlığı atabilirsiniz. Ben o denli yaptım. El değmemiş bir yer olduğu için su ve yiyecek üzere gereksinimlerinizi yanınıza alın. Denizi taşlık, kesinlikle bir deniz ayakkabınız olsun. Sonra ağaçların ortasındaki tatlı, toprak patikadan kıyıya gerçek ilerleyin. Yolu toprak ve yer yer dik olduğu için terlikle yürümekte biraz zorlansam da 10 dakikada aşağıya inmeyi başardım.

REKLAM ALANI
YAZAR BİLGİSİ
TatilTavsiyesi.com Co-Founder. Web tasarım , dijital pazarlama , e-ticaret, video kurgu-montaj, grafik tasarım, seo gibi konularda uzmanlaşmış bir geçmişe sahibim. Hobi olarak fotoğrafçılık blog ve makale gibi işlerle uğraşıyorum.
YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.